Cangas de Onis is een klein stadje met een rijke geschiedenis gelegen aan de Rio Sella. Hier ligt de Puente Romana, een middeleeuwse brug over de Rio Sella waaraan een duplicaat van het overwinningskruis “cruz de la victoria” , symbool voor Asturias hangt.

We rijden nu naar de hoofdstad van Asturias, Oviedo, slechts een kleine 70 km van Cangas, maar wij gaan er 170 maken. Eerst een klein ommetje naar het kleine stadje Covadonga waar de Santa Cueva (heilige grot) en de Basiliek van Covandonga zich bevinden. Dit is een soort bedevaartsoord voor Spanjaarden omdat hier in de slag om Covadonga de Moren werden verslagen. In de grot bevind zich de graftombe van Don Pelayo, de koning toendertijd.

We rijden nu richting Oviedo en moeten een groot gedeelte over de omleidingsweg die we gisteren al dienden te nemen. Absoluut geen straf want we rijden weer door de desfiladero van de Rio Ponga, een prachtige Canyon. Alleen ontbreekt nu het spel tussen licht en schaduw wegens gebrek aan zonneschijn. De regen die af en toe loskomt doet er ook geen goed aan.

In Cangas de Onis hebben we ontdekt dat Asturias één van de belangrijkste producenten van cider is, hier genaamd Sidra. Het wordt hier in de talloze Sidrerias ook steeds op een heel speciale manier ingegoten. De kelner houdt de fles met gestrekte arm boven het hoofd en het glas met de andere arm gestrekt naar beneden. Hij kijkt alleen naar het glas en vult zo het glas. Het wordt hier in elk geval heel veel gedronken.

We rijden langs de centrale plaats van de Sidraproductie, Villaviciosa. We zien hier verscheiden productiehuizen van het goedje, maar gezien het slechte weer vandaag stoppen we niet en willen we snel naar Oviedo.

We bereiken Oviedo via de kleine baantjes zoals voorzien en hebben uiteindelijk maar een paar kleine buitjes moeten trotseren.

Oviedo ziet er een heel leuk stadje uit, enige mankement momenteel is de zon. Er zijn hier enorm veel plaza’s met terrasjes en super hippe barretjes, maar het weer haalt de gezelligheid een beetje weg.

‘Avonds hebben we een Asturiaans menutje in een typisch lokaal restaurantje dat bomvol zit en staat met lokale bevolking. Naast mij een tafeltje met 4 dames die op een uurtje 4 flessen sidra soldaat maken. Ze hebben een persoonlijke garcon die niets anders doet dan de glazen vullen op de Asturiaanse manier.